اشتباه از آب دراومد

فكر ميكردم اگه يه روز بره ميميرم ، يا ديوونه ميشم از فكرش و خاطراتش ، يا يه مدت نتونم زندگي نرمال داشته باشم ، يا مثلا ميشينم براش زار زار اشك ميريزم ...

فكر ميكردم حتي اگه همه چي خوب باشه ولي از ايران بره چقدر داغون ميشم ...

فكر ميكردم اگه يه روز نباشه چقدر تنها ميشم ...

هيچكدوم از اينا اتفاق نيافتاد در كمالِ تعجب ! شايد زود باشه واسه قضاوت كردن ... ولي ديدم كه نمردم ، زندگيِ نرمالمو داشتم مثه هميشه رفتم دانشگاه و اومدم ، ديدم كه ديوونه نشدم از فكرش ، ديدم كه هرچقدر زور ميزنم واسه يادآوريِ خاطراتش درست حسابي يادم نمياد اصن ! ديدم كه يه قطره اشكمم نيومد حتي ، ديدم كه هيچ اتفاقي نيافتاد جز احساس آرامش ! شايد موقتي باشه نميدونم !!!

ديدم تنها كه نشدم هيج! حتي دورم شلوغترم شد !

فقط اينو از خودم فهميدم كه من اگه خودم سرم به سنگ نخوره عمرا چيزيو نميتونم تئوري قبول كنم !

خط خطیای مغز ...