دوستِ جديد

وقتايي بود سخت ميگرفتم تو دوست پيدا كردن و حتي خودمم عداب ميكشيدم ...

معيار ميذاشتم واسه پيدا كردنِ دوست ! و البته ميديدم كه اصلا دوستيايِ پايداري نبود ... وسواسِ بيخود بود !

از يه جا به بعد فقط به حسم اعتماد كردم و موفق بودم فكر كنم :)

وقتي حسم به يكي خوب بود حتي پيش اومده بود كه تو خيابون با يكي دوس شده باشم و احساس راحتي داشتم ...

الانم همينه ، يه دوست بهم اضافه شده و شعرايِ قشنگي ميگه ، ازش خواستم بياد و اينجا بنويسه ، اسمش ساحل :)

نميشناسم ، نديدمش ولي حسِ خوبي بهش دارم و از شعراش لذت ميبرم . شمام لذت ببرين ! :)

خط خطیای مغز ...